Parafia w Wińsku
Historia miejscowości i parafii
Zarówno historyczna nazwa "Vin" z 1272 roku, jak i obecna - Wińsko - pochodzą od słowa winnica lub winorośl. Nazwa ta związana jest z faktem, iż w czasach historycznych na pobliskich wzgórzach uprawiana była winorośl. W roku 1285 książę Przemko Ścinawski dokonał lokacji miasta na prawie niemieckim. Miasto otrzymało wolność podatkową na okres dziesięciu lat. Około roku 1300 w Wińsku były bite monety książęce. W roku 1512 król Władysław Jagiellończyk nadał miastu herb. Ukazywał on, umieszczonego na czerwonym polu rycerza z podniesioną przyłbicą, który w prawej ręce trzyma nagi miecz, w lewej natomiast gałąź winorośli z winnymi gronami.
Wiek XIX był bardzo pomyślnym okresem w rozwoju miasta. W 1830 roku w Wińsku stały 232 domy mieszkalne. Miasto posiadało browar miejski, słodownię, farbiarnię, 2 olejarnie, 7 młynów wietrznych, kierat, młyn do mielenia kory oraz suszarnię tytoniu. Miasto miało również własną cegielnię wybudowaną we wsi Jakubikowice, działającą do czasów I wojny światowej. W roku 1857 w południowej części miasta między stawem a stajnią koszar założono promenadę, którą obsadzono 560 lipami. Pod koniec wieku XIX Wińsko uzyskało łączność kolejową w związku z otwarciem w roku 1898 linii kolejowej Rawicz - Legnica. Budynek stacji kolejowej gotowy był już w roku 1896. W roku 1911 w Wińsku wybudowana została gazownia. Po pierwszej wojnie światowej miasto podłączone zostało do elektrowni w Legnicy.
W trakcie działań wojennych w czasie II wojny światowej w bardzo dużym stopniu zniszczone zostało historyczne centrum miasta. Z przyrynkowej zabudowy ocalało zaledwie 6 budynków, z ratusza pozostały tylko mury obwodowe, które w krótce rozebrano.
W dziejach Wińska zapisało sie wiele kilka postaci
•Pomarius Samuel teolog
•Hanfler Johann kaznodzieja
•Krause Christian muzyk
•Paucke Florian misjonarz
•Uthke Ernestine pisarka
•Fisher Kuno filozof
•Eitner Martha pisarka
•Giesel Oskar chemik
Historia parafii
Miasto Wińsko otrzymało prawa miejskie w roku 1285. Prawdopodobnie już przed otrzymaniem praw miejskich istniała w Wińsku parafia.
Kościół Św. Trójcy
Kościół wzmiankowany był już w roku 1354. W tym czasie był budowlą murowaną i nosił wezwanie Najświętszej Marii Panny. Zburzony w roku 1432 przez husytów, odbudowany został w 1442 r. W czasie pożaru miasta, w roku 1514, kościół prawie doszczętnie spłonął, pozostały tylko resztki murów obwodowych.
Odbudowa świątyni parafialnej prowadzona była w latach 1549-1562. Od tej pory kościół noszący dotychczas wezwanie Marii Panny, poświęcony został Trójcy Świętej. W latach 1669-1671 przeprowadzono gruntowny remont kościoła.
W roku 1826 roku przebudowano zakrystię. W roku 1876 do zachodniej elewacji korpusu, na osi kościoła dobudowano neogotycką wieżę. W tym samym czasie przeprowadzono także gruntowny remont murów oraz wyposażenia kościoła. Taki stan kościoła z małymi zmianami trwał do roku 1945. Po zakończeniu II wojny światowej kościół uległ w znacznej mierze dewastacji. Powodem tego był brak właściciela. Gmina urządziła w kościele magazyn. Przez długie lata kościół był niezabezpieczony, dlatego rozkradziono i zniszczono organy, ołtarz oraz wiele sprzętu należącego do kościoła. Poprzedni proboszcz ks. Ludwik Adamski podjął się renowacji kościoła. Prace trwały kilka lat. 26 maja w roku 1991 kościół został poświęcony przez ks. kardynała Henryka Gulbinowicza. Od tej pory służy jako kościół pomocniczy (filialny).
W trakcie działań wojennych w czasie II wojny światowej w bardzo dużym stopniu zniszczone zostało historyczne centrum miasta. Z przyrynkowej zabudowy ocalało zaledwie 6 budynków, z ratusza pozostały tylko mury obwodowe, które w krótce rozebrano.
W dziejach Wińska zapisało sie wiele kilka postaci
•Pomarius Samuel teolog
•Hanfler Johann kaznodzieja
•Krause Christian muzyk
•Paucke Florian misjonarz
•Uthke Ernestine pisarka
•Fisher Kuno filozof
•Eitner Martha pisarka
•Giesel Oskar chemik
Historia parafii
Miasto Wińsko otrzymało prawa miejskie w roku 1285. Prawdopodobnie już przed otrzymaniem praw miejskich istniała w Wińsku parafia.
Kościół Św. Trójcy
Kościół wzmiankowany był już w roku 1354. W tym czasie był budowlą murowaną i nosił wezwanie Najświętszej Marii Panny. Zburzony w roku 1432 przez husytów, odbudowany został w 1442 r. W czasie pożaru miasta, w roku 1514, kościół prawie doszczętnie spłonął, pozostały tylko resztki murów obwodowych.
Odbudowa świątyni parafialnej prowadzona była w latach 1549-1562. Od tej pory kościół noszący dotychczas wezwanie Marii Panny, poświęcony został Trójcy Świętej. W latach 1669-1671 przeprowadzono gruntowny remont kościoła.
W roku 1826 roku przebudowano zakrystię. W roku 1876 do zachodniej elewacji korpusu, na osi kościoła dobudowano neogotycką wieżę. W tym samym czasie przeprowadzono także gruntowny remont murów oraz wyposażenia kościoła. Taki stan kościoła z małymi zmianami trwał do roku 1945. Po zakończeniu II wojny światowej kościół uległ w znacznej mierze dewastacji. Powodem tego był brak właściciela. Gmina urządziła w kościele magazyn. Przez długie lata kościół był niezabezpieczony, dlatego rozkradziono i zniszczono organy, ołtarz oraz wiele sprzętu należącego do kościoła. Poprzedni proboszcz ks. Ludwik Adamski podjął się renowacji kościoła. Prace trwały kilka lat. 26 maja w roku 1991 kościół został poświęcony przez ks. kardynała Henryka Gulbinowicza. Od tej pory służy jako kościół pomocniczy (filialny).
Kościół św. Michała Archanioła
W roku 1709 nakazem cesarza Józefa I, dla zamieszkujących miasto katolików, utworzona została tzw. Kuria Józefińska. Katolicy otrzymali własną kaplicę i szkołę, które utrzymywane były z kasy cesarskiej.
Kaplica początkowo mieściła się w zachodnim skrzydle ratusza. W 1879 roku, kiedy to miała miejsce przebudowa ratusza, władze miejskie, w zamian za zwolnienie ratuszowych pomieszczeń, wypłaciły katolikom odszkodowanie. Za uzyskane pieniądze, jeszcze w tym samym roku zakupiono pod budowę kościoła parcelę położoną w pobliżu plebanii. Prace przy nowo wznoszonej budowli rozpoczęto w roku 1884. Konsekracja świątyni odbyła się 10 lipca 1886. Od tej pory ten kościół służy katolikom. Od roku 1945 od zakończenia wojny kościół jest kościołem parafialnym w parafii Wińsko.
W roku 1709 nakazem cesarza Józefa I, dla zamieszkujących miasto katolików, utworzona została tzw. Kuria Józefińska. Katolicy otrzymali własną kaplicę i szkołę, które utrzymywane były z kasy cesarskiej.
Kaplica początkowo mieściła się w zachodnim skrzydle ratusza. W 1879 roku, kiedy to miała miejsce przebudowa ratusza, władze miejskie, w zamian za zwolnienie ratuszowych pomieszczeń, wypłaciły katolikom odszkodowanie. Za uzyskane pieniądze, jeszcze w tym samym roku zakupiono pod budowę kościoła parcelę położoną w pobliżu plebanii. Prace przy nowo wznoszonej budowli rozpoczęto w roku 1884. Konsekracja świątyni odbyła się 10 lipca 1886. Od tej pory ten kościół służy katolikom. Od roku 1945 od zakończenia wojny kościół jest kościołem parafialnym w parafii Wińsko.
